Strona GłównaStrona Główna
FAQ  Szukaj  Użytkownicy  Grupy Rejestracja  Album  Zaloguj

Poprzedni temat :: Następny temat
Ryszard Kapuściński
Autor Wiadomość
Baba Jaga 

Dołączyła: 21 Sty 2011
Posty: 709
Skąd: Warszawa, Ochota-Szczęśliwice.
Wysłany: 2013-01-02, 18:51   Ryszard Kapuściński

Ryszard Kapuściński –

Ryszard Kapuściński zmarł 23 stycznia 2007 r. Wkrótce minie 6 lat. Warto powspominać wybitnego dziennikarza i pisarza, którego losy związały z warszawską Ochotą.

Artur Domosławski napisał dobrą książkę o życiu i osobie Ryszarda Kapuścińskiego. Dostał potem za nią po głowie, ale i tak nie zmienia to faktu, że książka jest super ciekawa, że nie jednostronna, że lekko rewizjonistyczna, bo pokazuje świat Kapuścińskiego z naszego punktu odniesienia, pozwala sobie na wnioski i nie buduje postaci bohatera. Kapuściński był wybitny, był pracowity, wykorzystał swoje możliwości osobiste i towarzysko-zawodowo-polityczne w 100% - czy to nie jest prawda ? Jest. A że niektórzy, szczególnie jego najbliżsi , woleliby go ochronić, ochronić jego legendę, zostawić jego i ich samych w spokoju – trudno im się dziwić. Mają i mieli prawo bronić jego wizerunku i swojej prywatności. W ten sposób powstały kontrowersje wokół książki. Dla zwykłego, myślącego i ciekawego człowieka bez uprzedzeń ale i bez przywiązań , to po prostu doskonałe źródło wiedzy o reporterze, człowieku wrażliwym, dziecku dotkniętym i na zawsze zmienionym przez wojnę i czas wielkiej biedy , to również źródło informacji niejako uzupełniających, ale i niezbędnych do jego książek, o czasie, miejscach i wydarzeniach, w których uczestniczył i pracował Ryszard Kapuściński. Nie był jednak idealny, nie napisał wszystkiego z precyzją historyka i klasycznego bezstronnego reportera, po prostu był człowiekiem…

W czasie wojny mieszkał z rodzicami w rodzinnym Pińsku na Polesiu, potem w Sierakowie pod Warszawą, gdzie jego ojciec był nauczycielem, w końcu na Krochmalnej i w Świdrze. Od tego czasu do rangi najświętszego symbolu w jego dziecięcym życiu urosła kromka chleba i ciepła zupa oraz b u t y. „Mieć mocne buty znaczyło być mocnym, a nawet po prostu być” -pisał w „Ćwiczeniach z pamięci”. Jako chłopak był bardzo wierzący, modlił się wielokrotnie z matką w obliczu śmierci i cierpienia wokół – ten chłopak widział wojenne piekło nazbyt wiele razy! Potem zmienił się w wyznawcę nowego socjalistycznego ładu i idei, która zawsze była jakąś fikcją a czasem wręcz oszustwem. Z religią się pożegnał, niektórzy znajomi z czasów studiów twierdzą nawet, że zapomniał o podstawowej przyzwoitości wobec kolegów o odmiennych poglądach na rzecz gorliwej służalczości wobec „ zasad socjalistycznego społeczeństwa i jego ideałów”. O jego współpracy z wywiadem PRL było bardzo głośno już niedługo po jego śmierci, z drugiej strony wynikało, że jego wkład był wyjątkowo bez znaczenia, szczególnie w porównaniu z jego wielkimi możliwościami i talentami.

Nigdy nie potrafił być całkowicie bezstronnym dziennikarzem, ponieważ zawsze był obrońcą pokrzywdzonych i wyzyskiwanej przez uprzywilejowaną mniejszość ludności. Do końca swojego życia został w sercu rewolucjonistą – los biednych tego świata pozostał najbliższy jego sercu . Może z tej perspektywy można mu wybaczyć bezkrytyczną i naiwną pochwałę ustroju komunistycznego, jako tego jedynego służącego prostemu człowiekowi. Z tego punktu widzenia pewnie można również przyjąć, że nie odchodził z tego świata bez wiary – przecież Jezus Chrystus, którego czcili bojownicy z Ameryki Łacińskiej był Bogiem biednych, miał ich bronić przed możnymi i bezwzględnymi uzurpatorami na ich zbolałej ziemi.

Zrobił wiele – przez pół wieku opisywał wojny i konflikty na kilku kontynentach - należy mu się szacunek i chyba wybaczenie za błędy, za pomnik bohaterskiego reportera, który zbudował dla siebie czasem mijając się z prawdą, za omyłki życiowe, za słabości ..

„Tylko okryci zgrzebnym płótnem
potrafią przyjąć w sobie
cierpienie drugiego
podzielić jego ból..”
( Fr. str. 15 z książki Artura Domosławskiego „ Kapuściński-non fiction”.)

To jego wiersz i podobne są jego książki poświęcone ludziom biednym w wielu miejscach na świecie, potępiające kolonializm i neokolonializm w Afryce, imperializm, brutalne rządy mniejszości. Mówił, że ludzi zamożnych żyje tylko 20 procent, a reszta to głodni lub lekceważeni, pogardzeni. „Ubóstwo to stan niemożności wypowiedzenia się” – więc mówił za tych ubogich rozsianych po całym świecie. To była jego życiowa misja – na zawsze pozostał po stronie biednych, przegranych.

Kapuściński i Ochota

Dla ludzi związanych z warszawską dzielnicą Ochota ciekawe jest, że Ryszard Kapuściński od lat młodości związany był z tą częścią Warszawy. Tutaj się uczył w liceum, mieszkał jako młody człowiek i w końcu jako dojrzały pisarz-dziennikarz. Na pamiątkę tych związków władze samorządowe dzielnicy urządziły ścieżkę edukacyjną poświęconą Kapuścińskiemu na Polu Mokotowskim, którego większa część ( wbrew nazwie) położona jest na terenie dzielnicy Ochota.

Kiedy zaraz po wojnie budynek przedwojennego liceum im. S. Staszica na ul. Noakowskiego był ciągle zniszczony, uczniowie tego liceum zaczęli naukę w budynku przedwojennego liceum żeńskiego im. Słowackiego przy ulicy Wawelskiej na Ochocie. „ Staszic jest nadzwyczajną szkołą; do roku 1950, kiedy zdają maturę, uczą przedwojenni nauczyciele o najwyższych kwalifikacjach; łacinę wykłada pani profesor z Uniwersytetu Warszawskiego”. ( Fr. str. 59 z książki Artura Domosławskiego „ Kapuściński-non fiction”.)

Do domu miał niedaleko – mieszkał wraz z rodzicami w domku fińskim po drugiej stronie ulicy Wawelskiej, właściwie na terenie Pola Mokotowskiego. Poniżej przytaczam fragmenty ciekawego artykułu GW o poszukiwaniu śladów po tym domku rodziny Kapuścińskich.

„ Gdy ruszyła odbudowa Warszawy i Finowie zaczęli przysyłać domki z gotowych elementów dla budowniczych stolicy, Kapuścińscy dostali przydział na takie lokum. Barbara (siostra Kapuścińskiego) wspomina, że po udręce mieszkania w klitce w magazynie dwurodzinny domek fiński wydawał się pałacem: pokoik z wnęką, kuchnia, ubikacja i jeszcze mały ogródek, gdzie ojciec sadził warzywa, kwiaty i drzewka owocowe”. ( Fr. str. 58 z książki Artura Domosławskiego „ Kapuściński-non fiction”.)

Potem na poddaszu domu przy ulicy Prokuratorskiej w ochockiej, jakże pięknej Kolonii Staszica, spisywał swoje reportaże, książki, artykuły, wiersze… , a w wolnych chwilach spacerował po Polu Mokotowskim po drugiej stronie Wawelskiej…

Fragmenty z artykułu Grzegorza Lisickiego z Gazety Wyborczej:
:arrow: http://wyborcza.pl/kapusc...cinskiego_.html

Tuż za ścianą jej domku biegnie ścieżka Ryszarda Kapuścińskiego i ul. Leszowa, po której z hukiem przetaczają się śmieciarki MPO.
- Mój kombinat w Radomiu podjął się budowy biblioteki. Byłam przodownicą pracy, więc wysłali mnie do Warszawy. Dla nielicznych na budowie kobiet przeznaczono trzy domki fińskie z kolonii zbudowanej po wojnie wzdłuż al. Niepodległości. W jednym z nich zamieszkała pani Marianna.

- Do 2005 r. znajdował się między dwoma barakami BN, tymi za siatką. Do dziś widać tam zarys fundamentów - mówi pan Ryszard, dawny kierownik budowy BN. Ma mnóstwo map i zdjęć lotniczych sprzed i z czasu budowy biblioteki. Z papierów wynika, że dom pani Marianny miał w ewidencji numer II/6 A i stoi ok. 30 m dalej niż miałby się znajdować "właściwy" domek Kapuścińskiego.

Skąd bierze się różnica zdań? Być może z usytuowania ul. Leszowej, przebudowanej i przesuniętej podczas przygotowań do budowy biblioteki. - Domek był z tej, a nie z tamtej strony ulicy - mówi Alicja Kapuścińska. A pan Ryszard w odpowiedzi pokazuje projekt techniczny przebudowy tej ulicy z 1974 r. Kiedyś szła ukośnie, dziś - prosto. "Przesunęły się" więc także i ocalałe domki, na których dodatkowo brakuje dziś dawnych oznaczeń.

Przez cały czas mieszka w biało-brązowym domku z ogrodem, który Ryszard Kapuściński opisał w "Spacerze porannym", eseju o swojej codziennej wędrówce po Polu. "Domek nasz - adres III-cia kolonia, 6-ty domek, przylegał do piaszczystego nasypu, na którym w 1935 r. stała laweta z trumną Józefa Piłsudskiego" - pisał. Nasypu już nie ma, a z kolonii ocalały dwa domki. O tym, że w domku pani Marianny mieszkali rodzice Ryszarda Kapuścińskiego, wspomina często jego żona Alicja. - Pamiętam pierwszy spacer po Polu w 1988 r. Zdziwiliśmy się, że jeszcze jakieś domki stoją….

BIOGRAFIA Ryszarda Kapuścińskiego

:idea: Jest to skrót na podstawie : „Biografia Ryszarda Kapuścińskiego”, Mariusz Szczygieł, Gazeta Wyborcza : :arrow: http://wyborcza.pl/kapusc...5#ixzz2EsJ1GNb0

1. Ryszard Kapuściński urodził się w 1932 r. w Pińsku na Polesiu (dziś Białoruś). Miał siedem lat, gdy wybuchła wojna. Nie mieli co jeść. Sowieccy żołnierze też nie mają co jeść, więc dają dzieciom skręty z kawałka gazety i posiekanych łodyg tytoniu. W wieku ośmiu lat zaczyna palić papierosy. Palenie cuchnącej tytoniowej kaszy zastępuje jedzenie.

2. Po wojnie Kapuściński uczył się w gimnazjum im. Stanisława Staszica. Maturę zdał w 1950 r. Był sportowcem, wicemistrzem juniorów Warszawy w boksie. Zaczął pisać wiersze. Tak po maturze trafił do "Sztandaru Młodych". Należał do ZMP.
W roku 1951 rozpoczął studia na Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, przeniósł się jednak na historię. Dyplom obronił u prof. Henryka Jabłońskiego. Na drugim roku historii zaczął pracę asystenta i prowadził zajęcia na III roku filozofii.

3. 21 sierpnia 1955 roku w tygodniku "Nowa Kultura" ukazał się "Poemat dla dorosłych" Adama Ważyka, o beznadziejnym, jałowym i upadlającym życiu robotników, budowniczych Nowej Huty. "Poemat" wywołał szok. "Sztandar Młodych" wysłał do Nowej Huty Ryszarda Kapuścińskiego. 30 września 1955 r. ukazał się jego reportaż "To też jest prawda o Nowej Hucie" o prymitywnych, nieludzkich warunkach życia robotników. Za ten reportaż w 1956 roku, na fali Październikowej Odwilży, Kapuściński otrzymał swoją pierwszą nagrodę - Złoty Krzyż Zasługi.

4. Redakcja Sztandaru Młodych wysłała Kapuścińskiego w 1956 roku do Indii, odwiedził także Afganistan i Pakistan. W Dehli czuł się zagubiony, nie mógł z nikim porozmawiać, bo mówił tylko po polsku. Na lotnisku w Rzymie kupił "Komu bije dzwon?" w języku angielskim, a w walizce miał słownik. Tak poznał angielski.
W następnym roku pojechał do Japonii i Chin. Wrócił z Chin bez zgody nowej redakcji Sztandaru Młodych powołanej po poparciu przez stary skład tygodnika „Po prostu”. Musiał wracać koleją transsyberyjską. Po 35 latach opisał m.in. tę podróż w „Imperium”.

5. W 1958 roku odszedł ze "Sztandaru", potem przez cztery lata Kapuściński jako reporter „Polityki” jeździł po kraju. Najlepsze reportaże Kapuścińskiego z "Polityki" ukazały się w książce "Busz po polsku" (1962).

6. Na początku lat 60-tych skończyła się epoka kolonializmu w Afryce. W Kongo, najpierw jego mieszkańcy odzyskali niepodległość, potem był bunt armii, belgijska interwencja militarna, tragiczna wojna wewnętrzna. Kapuściński jednak przedarł się do Konga. Opisał to w 1978 roku w "Wojnie futbolowej”. W 1962 r. został stałym korespondentem PAP w Afryce. O narodzinach Trzeciego Świata pisał w "Czarnych gwiazdach" (1963) i "Gdyby cała Afryka" (1969). W 1976 roku napisał "Jeszcze dzień życia" o Angoli.
W Afryce zachorował na gruźlicę i malaryczne zapalenie opon mózgowych.

7. W połowie 1967 r. wyjechał do siedmiu azjatyckich i zakaukaskich republik Związku Radzieckiego. "Kirgiz schodzi z konia" to opowieść o krajach Azji należącymi do ZSRR.

8. Na jesieni 1967 r. został korespondentem PAP w Ameryce Łacińskiej. Spędził tam pięć lat. Mieszkał w Chile, Meksyku, Boliwii, Brazylii. "Dlaczego zginął Karl von Spreti” z 1970 roku - o Gwatemalii oraz sławny "Chrystus z karabinem na ramieniu" z 1975 roku o Boliwii i Antylach - Dominikanie i Haiti.

9. Pracując w "Kulturze", w latach 1974-1980 Kapuściński bezustannie podróżował, kilkakrotnie był między innymi w Etiopii i Iranu. Z tych podróży powstały dwie książki, które przyniosły mu międzynarodowy rozgłos: "Cesarz" (1978) o świetności i upadku Hajle Sellasje w Etiopii i "Szachinszach" (1982) o dworze szacha Rezy Pahlawi w Iranie. Obie otworzyły Kapuścińskiemu drogę na zachodni rynek czytelniczy. Zyskał uznanie w oczach wielkich pisarzy: Johna le Carre, Normana Mailer, Susan Sontag, Johna Updike czy Salmana Rushdie. Recenzje ukazały się w "London Review of Books", "The Observer", "Sunday Times", "New York Times Book Review", "New Yorker", "Time", "Newsweek". W 1983 r. "Sunday Times" wybrał "Cesarza" książką roku. Kapuściński zrobił się sławny.
W marcu 1987 roku Royal Court Theatre w Londynie wystawił sceniczną adaptację „Cesarza”. Spektakl cieszył się wielką popularnością.

10. W sierpniu 1980 wyjechał na Wybrzeże, przez 12 dni obserwował wydarzenia w Szczecinie, Gdańsku i Elblągu. Zapiski z tego okresu znalazły się w "Lapidarium"- w 1990 r. ukazał się pierwszy tom. Jest to zbiór przemyśleń autora, luźnych zapisków i cytatów, odpowiednio przez Kapuścińskiego zestawionych czy skomentowanych.
11. Rok 1989 to początek podróży po upadającym radzieckim imperium. Z przerwami potrwa ona do 1991. Przebył ponad 60 tys. kilometrów, przeprowadził ponad 1500 rozmów.
Powstało "Imperium". To trzecia książka Kapuścińskiego, która zrobiła oszałamiającą karierę na Zachodzie. Jej autor stał się najczęściej tłumaczonym polskim pisarzem. "Cesarza" wydano na świecie 28 razy, "Imperium" - 23 razy.

12. Kiedy zaczął pisać "Heban" (1998) - syntetyczny esej o Afryce, zgromadził w domu 260 pozycji na temat tego kontynentu. Chciał, aby książka ta uporządkowała wiedzę człowieka Zachodu o Czarnym Lądzie.

13. Ryszard Kapuściński zmarł 23 stycznia 2007 r.

NAGRODA PAP IM. RYSZARDA KAPUŚCIŃSKIEGO

12 grudnia 2012 roku Grzegorz Szymanik, Piotr Górecki, Agnieszka Lichnerowicz i Maciej Nabrdalik zostali tegorocznymi laureatami Nagrody PAP im. Ryszarda Kapuścińskiego. Nagroda przyznawana jest w czterech kategoriach: za teksty, relacje radiowe i telewizyjne oraz zdjęcia.
W kategorii tekstu Nagrodę PAP im. Ryszarda Kapuścińskiego otrzymał Grzegorz Szymanik, autor reportażu o Białorusi „Towarzysze, jestem waszym Fuehrerem” ("Gazeta Wyborcza - Duży Format", 21 kwietnia 2011). "Dokładnie 10 lat temu postanowiłem zostać reporterem, po lekturze książki Kapuścińskiego" - powiedział odbierając nagrodę.
W kategorii materiału fotograficznego, dopuszczonego do konkursu po raz pierwszy w tym roku, jury postanowiło nagrodzić Macieja Nabrdalika (Agencja VII Photo) za fotoreportaż „W cieniu Czarnobyla”. W ramach relacji telewizyjnych i nagrań wideo jury nagrodziło Piotra Góreckiego za materiał „Massud – afgański bohater” (Redakcja Wiadomości TVP 1).
W kategorii relacji dźwiękowych nagrodzono Agnieszkę Lichnerowicz za nagranie „Broda” (Radio TOK FM)- opowieść o Dagestańczyku, który walcząc z administracją i sąsiadami próbuje hodować kozy pod Warszawą.

:!: Dla zainteresowanych – istnieje doskonała oficjalna strona Gazety Wyborczej poświęcona osobie, życiu, twórczości i spuściźnie Ryszarda Kapuścińskiego : :arrow: http://wyborcza.pl/kapuscinski/0,0.html

Do tego tekstu załączyłam zdjęcia dzisiejszej Ugandy, zdjęcia, które mam od mojej serdecznej przyjaciółki Ugandyjki z plemienia Tutsi.

:-) Baba Jaga

Domy na ul. Prokuratorskiej w Kolonii Staszica.JPG
Sławnym mieszkańcem ulicy Prokuratorskiej na Ochocie był reporter i pisarz Ryszard Kapuściński.
Plik ściągnięto 232 raz(y) 394,82 KB

Tańce, Uganda.jpg
Radość z powrotu do domu.
Plik ściągnięto 72 raz(y) 95,89 KB

Uganda 3.jpg
Dzisiaj w Ugandzie.
Plik ściągnięto 48 raz(y) 91,71 KB

Ostatnio zmieniony przez Baba Jaga 2013-01-24, 08:46, w całości zmieniany 2 razy  
 
 
KulturKampf 

Dołączył: 21 Lut 2011
Posty: 194
Skąd: Warszawa-ul. Mochnackiego
Wysłany: 2013-01-03, 12:08   

Ciekawy to był człek ...
Babo Jago droga, jak Ty to robisz, że nawet do Afryki poleciałaś i koleżankę Tutsi zapoznałaś :shock:
 
 
Kama 

Dołączyła: 12 Mar 2011
Posty: 50
Skąd: Ochota - Siewierska
Wysłany: 2013-01-03, 23:07   

Tak to ciekawa sprawa ;-) , wcale nie mniej niż eskapady Kapuścińskiego, które jednak mają ten minus, że należą już do historii... choć pouczającej, jak zawsze :-?
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Template forumix v 0.2 modified by Nasedo. Done by Forum Wielotematyczne
stat4u
Kopiowanie tre?ci i zdj?? z portalu i forum bez zezwolenia zabronione