Strona GłównaStrona Główna
FAQ  Szukaj  Użytkownicy  Grupy Rejestracja  Album  Zaloguj

Poprzedni temat :: Następny temat
Przesunięty przez: Baba Jaga
2013-09-11, 08:42
Uroczyste obchody rocznicy Powstania na Ochocie
Autor Wiadomość
Jerzy_S 

Wiek: 68
Dołączył: 06 Kwi 2011
Posty: 721
Skąd: Warszawa
Wysłany: 2013-08-08, 07:54   Uroczyste obchody rocznicy Powstania na Ochocie

11 sierpnia odbędą się coroczne uroczyste obchody rocznicowe
W zeszłym roku grupę po miejscach związanych z Powstaniem na Ochocie prowadził przewodniczący Koła Kombatantów AK Ochoty - Wojciech Marcinkiewicz. Taki był energiczny na tym ponad godzinnym spacerze. W tym roku już go nie będzie bo umarł.
Zeszłoroczny przemarsz Wojciech Marcinkiewicz zakończył wyrzutem - Dlaczego w kościele śpiewaliście Ojczyznę wolną racz nam wrócić Panie. Tak nie wolno. Przecież ci wszyscy pomordowani w Powstaniu oddali życie żebyście mieli wolną Polskę. Kraj zniewolony to był w 1944 r, gdy za bycie Polakiem stawiano ludzi pod mur, i oni marzyli żeby najeźdzcy odeszli z Polski i by było można chodzić na patriotyczne uroczystości tak jak my dzisiaj.

[ Dodano: 2013-08-13, 11:11 ]
Dużo osób uczestniczyło w niedzielę 11 sierpnia w uroczystych obchodach poświęconym 69 rocznicy zakończenia walk na Ochocie podczas Powstania Warszawskiego.
Ksiądz proboszcz kościoła parafii sw. Jakuba na Ochocie wspomniał świętej pamięci Halinę Donath, Aleksandra Mullera, Wojciecha Marcinkiewicza - uczestników obchodów w latach minionych, ktorym śmierć nie pozwolila być dzisiaj z nami.
Homilię wygłosił ks. prof. Waldemar Chrostowski. Około roku 1965 ksiądz jako uczeń ochockiego liceum miał możność wysłuchania w szkole wspomnień Powstańca z Ochoty zaproszonego na lekcję. Ksiądz wspominał pół konspiracyjny charakter lekcji, na którą gość został zaproszony dzięki inicjatywie nauczyciela. Niemożliwe było mimo upływu 20 lat od Powstania zorganizowanie dużej akademii dla wszystkich klas i uhonorowanie Powstańca.
Ksiądz Waldemar uważa, że Powstanie wybuchło jako konsekwencja miłości młodych Polaków do Ojczyzny, Warszawy i udręczonych rodaków. Wieloletnie upokorzenia, męczenstwo w obozach, pożegnania straconych w rozstrzeliwaniach przyjaciół musiały znaleźć ujście.
Mimo słabego uzbrojenia Powstańcy chcieli przybliżyć moment wyzwolenia Warszawy, chcieli poczuć się wolnymi ludźmi. Klęska Powstania widziana z wojskowego punktu widzenia dała późniejsze owoce w postaci dalszego prowadzenia działalności na rzecz wolnosci Ojczyzny w latach Polski Ludowej. Po przemianach w Polsce po roku 1989 możliwe jest życie w wolnej Ojczyźnie.

Poczet sztandarowy kombatantów i poczet sztandarowy harcerzy uczestniczących we Mszy Sw. symbolizował jedność pokoleń i przekazywanie tradycji narodowych między różnymi
pokoleniami.

Po Mszy Św. w kościele nastąpił koncert pieśni Powstania Warszawskiego. Znane utwory w wykonaniu artysty Michała Muskata bardzo się podobały zebranym.

Pierwszym miejscem odwiedzonym przez liczną grupę mieszkańców Ochoty byl dawny cmentarz w pobliżu kościoła. Juz we wrześniu 1939 r oraz w sierpniu 1944 r pochowano tam poległych w walkach. Po wojnie nastąpiła ekshumacja ciał ale dawny cmentarz jest miejscem świadczącym o męczeństwie Polaków.


Kolejnym miejscem oddania hołdu przez zebranych był klasztor Orionistów budynek Antonin na ul Barskiej 4.
Budynek ten został zdobyty przez Powstańców. W magazynach wojskowych zdobyli mundury, broń i amunicję.

Na ulicy Barskiej 4 , wspomniano też przy tablicy pamiątkowej egzekucję 140 zakładników poległych dnia 10 lutego 1944 r. Bogdan Bartnikowski świadek tej egzekucji wspominał grozę tego dnia. Mieszkańcy okolicznych domów starali się po egzekucji zabrać z tego miejsca chociaż kamyk lub grudkę ziemi i zachować tę pamiątkę jak relikwię.


Kolejnym miejscem odwiedzonym przez zebranych była Reduta Kaliska, przy ulicy Kaliskiej. W miejscu tym były bardzo krwawe walki. Powstańcy przyprowadzili w to miejsce zdobyty czołg. Niestety Niemcy przy pomocy pojazdu zdalnie sterowanego Goliath, ładunkami wybuchowymi wysadzili czołg.


Zebrani przeszli pod Dom Akademicki na pl. Narutowicza. W czasie Powstania stacjonował tam duży oddział żandarmerii niemieckiej , wyposażony w umieszczone na piętrach armatki. Okna były zabarykadowane, Powstańcy nie mogli wedrzeć się do budynku oknami. Wejście do budynku od strony ul. Uniwersyteckiej było zaminowane. Nie było żadnej możliwości zdobycia tego budynku przez słabo uzbrojonych Powstańców, którzy ponieśli tu duże straty.
Wewnątrz Akademika, Niemcy w piwnicach wymordowali w czasie okupacji wielu więźniów. 2 tablice w budynku Akademika przypominają pomordowanych.


Kolejnym miejscem odwiedzonym przez zebranych, była Reduta Wawelska w okolicach Pomnika Lotnika. W miejscu tym były ciężkie walki. W poblizu jest wejście do niskich Kanałów Kanalizacyjnych którymi Powstańcy opuszczali zagrożone miejsce walki.
Był tam też ślepy kanał, który kończył się w pobliżu.


Ostatnim miejscem wędrówki był budynek i podwórko domu przy ul. Mianowskiego 15. Ukraińcy wymordowali tu wielu mieszkańców, licznych rannych i chorych. Zginął tu ks. Salamucha opiekun Powstańców. Wspomniała tutaj mieszkanka Ochoty, 6 letnia w czasie Powstania dziewczynka o okrucieństwie Ukraińców na Zieleniaku. Było to miejsce gdzie dochodziło do niewyobrażalnych gwałtów. Zdesperowani mieszkańcy Ochoty chcieli tam wzniecić Powstanie, aby szybciej zakończyły się ich męki.
Dochodziło do takich potworności, że małe dzieci patrzyły na gwałcenie swoich matek.

Wierni pamięci poległych w Powstaniu w tym roku liczniej niż poprzednio przebyli trasę pielgrzymki po miejscach męczeństwa. Podkreślano, że 12 dniowe walki na Ochocie wiązały duże siły niemieckie i podległych im Ukraińców. Dzięki temu łatwiej było w tych dniach walczyć Powstańcom w Śródmieściu i innych dzielnicach.

Przed wszystkimi wymienionymi miejscami składano kwiaty i wieńce, zapalano znicze. Wieńce składali przewodnicząca Rady Dzielnicy Ochota - Hanna Gęściak Wojciechowska, zastępca Burmistrza Ochoty Krzysztof Kruk i radny z Ochoty Karol Wiszniewski.

Ochota-11sierpnia.png
Plik ściągnięto 56 raz(y) 414,82 KB

_________________
Jerzy_S
Ostatnio zmieniony przez Jerzy_S 2013-08-13, 11:25, w całości zmieniany 4 razy  
 
 
Baba Jaga 

Dołączyła: 21 Sty 2011
Posty: 709
Skąd: Warszawa, Ochota-Szczęśliwice.
Wysłany: 2013-08-14, 00:07   

Jurku, dziękujemy Ci serdecznie za wspaniałą relację z obchodów rocznicy końca walk powstańczych na Ochocie. Cześć Pamięci i Chwała ! wszystkim poległym, wszystkim walczącym żołnierzom oraz bohaterskim, wytrwałym mieszkańcom Ochoty 1944 roku.

1 sierpnia 1944 roku, w pierwszy dzień Powstania III Zgrupowanie I Rejonu IV Obwodu zdobyło szturmem ANTONIN obsadzony przez oddział SS.jpg
Plik ściągnięto 41 raz(y) 811,93 KB

Ulica Barska, Ochota, mur otaczający Antonin, 2013.8.11.jpg
Plik ściągnięto 47 raz(y) 1,36 MB

Witraż w kościele parafii Św. Jakuba na Placu Narutowicza w Warszawie, msza święta na cześć powstańców z Ochoty, 2013-08-11.jpg
Plik ściągnięto 42 raz(y) 832,36 KB

_________________
BABA JAGA
 
 
Jerzy_S 

Wiek: 68
Dołączył: 06 Kwi 2011
Posty: 721
Skąd: Warszawa
Wysłany: 2013-08-14, 09:02   

http://www.urzadochota.wa...hp?str=7&id=892

To jest link do opisu uroczystości z 11 sierpnia upamiętniających Powstańców z Ochoty.
Zdzisław Grontkowski chorąży kombatantów, który niósł po trasie przemarszu sztandar kombatantów przemawiał także przy Reducie Wawelskiej i na ul. Mianowskiego 15 gdzie walczył. Wspominał, że po wyzwoleniu Warszawy w 1945 r. został aresztowany za przynależność do AK i wypuszczono go za wstawiennictwem znajomego oficera Armii Berlinga. Oficer poradził Zdzisławowi Grontkowskiemu opuszczenie Warszawy, w której groziło mu ponowne aresztowanie. Zamieszkał we Wrocławiu, spędził tam około 65 lat, ale teraz już mieszka w Warszawie.

Dostałem podziękowania za opis uroczystości od drogiego Jana Tereszczenko, który w swej książce Wspomnienia Warszawiaka Egocentrysty JA opisuje pochówki przy kościele na pl. Narutowicza oraz swój pobyt z matką na Zieleniaku w obozie.

Jan miał wtedy 11 lat.

Szczęśliwy był ten 9 letni chłopiec na uroczystości 11 sierpnia 2013 r, który złożył na ul. Mianowskiego 15 na podwórku duży bukiet biało-czerwonych mieczyków. Zaproszony do powiedzenia kilku słów powiedział - Chwała bohaterom, wieczny odpoczynek poległym, wielkie podziękowania.

Można samemu odwiedzić wymienione miejsca na Ochocie w dogodnym czasie. Tablice kamienne przypominają dawne wydarzenia. Przy Reducie Wawelskiej jest mapka kanałów.

Jednak wspólne przejście grupy prowadzonej przez uczestników walk opowiadających ze wzruszeniem o swych losach jest niezapomniane.
_________________
Jerzy_S
Ostatnio zmieniony przez Jerzy_S 2013-08-14, 09:06, w całości zmieniany 2 razy  
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Możesz ściągać załączniki na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Template forumix v 0.2 modified by Nasedo. Done by Forum Wielotematyczne
stat4u
Kopiowanie tre?ci i zdj?? z portalu i forum bez zezwolenia zabronione